بي وفاي من ، روزها بملاقات تو مي آيم .

سر كوچه به انتظار تو مي ايستم، در گوشه هاي تاريك،در پشت درختان سر سبز كمين مي كنم .

شايد از راه باز آيي و چشمهاي قشنگ تو مرا نوازش دهد .

 راستي كه اين انتظارها ، چقدر تلخ و نا گوار است

با همه اينها اين ياد بودهاي دير گذر را بخاطر تو دوست مي دارم و از تلخي انتظار لذت مي برم.چون گريه هاي

نيمه شب از آن محفوظ مي شوم.

دلم مي خواست بجاي آن جوي روشن و شفاف آب مي بودم كه صورت خود را در آن مي شويي و يا آن درختي كه

مستانه و با ذوقي كودكانه براي گزفتن شا خه هاي آن به هوا مي پري تا بدان بياويزي و از شاخه هاي آن بالا ب

روي و يا آن جنگلي بودم كه در آن مخفي مي شوي تا بر لبانت بوسه زنم .

ايكاش من و تو بر وري سبزه ها مي غلطيديدم ، و زير نوازشهاي مهتاب مي شستيم و اشكهايمان را بهم مخلوط

مي كرديم ، آنگاه بگوش تو سرود محبت مي خواندم و با اشك شوق چهر ه گل را مي شستيم .

محبوب من ،از تو دورم و هميشه در قلب مني

.بي توام ، گوييا تو هميشه با مني

گوييا هيچ وقت با من نبودي