دل شکسته.....

نشسته بود رو زمین و داشت یه تیکه هایی از رو زمین جمع 

میکرد بهش گفتم کمک می خوای؟گفت: نه

گفتم خسته میشی بذار کمکت کنم .

گفت:نه خودم جمع می کنم . گفتم حالا تیکه های چی هست؟

بد جوری شکسته معلوم نیست چیه؟ نگاه معنی داری کرد

و گفت قلبم این تیکه های قلب منه که شکسته ...

خودم باید جمعش کنم . بعدش گفت:می دونی چیه رفیق؟

آدمای این دوره و زمونه دل داری بلد نیستن ،

وقتی می خوای یه دل پاک و بی ریا رو به دستشون بسپری

هنوز تو دستشون نگرفته می ندازنش زمین و می شکوننش،

می خوام تیکه هاش رو بسپارم دست صاحب اصلیش اون دلداری

خوب بلده می خوام بدم بهش بلکه این قلب شکسته خوب بشه

آخه میدونی گفته قلبهای شکسته رو خیلی دوست داره گفتو

تیکه های شکسته رو جمع کرد و یواش ازم دور شد و

من توی این فکرد که چرا ما آدما دل داری بلد نیستیم.....

دلم می خواست بهش بگم خب چرا قلبتو می سپری دست هر کسی؟

انگاری فهمید تو دلم چی گفتم ..برگشت و گفت : رفیق دلم رو به

دست هر کسی نسپردم اون واسه من هرکسی نبود من برای اون

هر کسی بودم. گفت اینبار رفت سمت دریا،سهمش از تنهاییهاش

دریایی بود که راز دلش بود.