گاهی اوقات اینقدر طرف مقابلت رو دوست داری که نمیتونی علاقتو به

زبون بیاری این موقع است که فقط دلت میخواد تو چشاش زل بزنی تا شاید

از نگاهت راز دلت رو بخونه

دنيا كوچيكه و عشق تو ، بزرگ

دستهاي من كوچيكه و قلب تو ، بزرگ

چشمهاي من كوچيكه و آسمون دل مهربون تو ، بزرگ

اشكهاي من كوچيكه ولي غربت تو ، بزرگ

آسمون دل من كوچيكه و ستاره ي عشق تو ، بزرگ

گر چه عشق من كوچيكه و قلبم طاقت غم نداره

اما بدون تا روزي كه نفس مي كشم و زنده ام

عشق زيبا و قشنگت هميشه توي قلب كوچيكم مي مونه

اینو باور کن که

دوستت دارم

مي خوام تو رو قسم بدم به جون هر چي عاشقه

به جون هر چي قلب صاف رنگ گل شقايقه

يه وقتي كه من نبودم بي خبر از اينجا نري

بدون يه خداحافظي پر نزني تنها نري

یه موقعي فكر نكني دلم واست تنگ نميشه

فكر نكني اگه بري زندگي كمرنگ نميشه

اگه بري شبا چشام يه لحظه هم خواب ندارن

آسموناي آرزو يه قطره مهتاب ندارن

راستي دلت ميآد بري بدون من بري سفر

بعدش فراموشم كني برات بشم یه رهگذر

اصلا بگو كه دوست داري اينجور دوست داشته باشم

اسم تو رو مثل گلا تو گلدونا كاشته باشم

حتي اگه دلت نخواد اسم تو تو قلب منه

چهره تو يادم مياد وقتي كه بارون ميزنه

اي كاش منم تو آسمون یه مرغ دريايي بودم

شايد دوسم داشتي اگه آهوي صحرايي بودم

اي كاش بدوني چشمات و به صد تا دنيا نميدم

يه موج گيسوي تو رو به صد تا دريا نميدم

به آرزوهام مي رسم اگر كه تو پيشم باشي

اونوقت خوشبخت ميشم مثل فرشته ها تو نقاشي

تا وقتي اينجا بموني بارون قشنگ و نم نمه

هواي رفتن كه كني كرگ گلاي مريمه

نگام كن و برام بگو بگو مي ري يا مي موني

بگو دوسم داري يا نه مرگ گلاي شمعدوني

نامه داره تموم ميشه مثل تموم نامه ها

اما تو مثل آسمون عاشقي و بي انتها

گاه يه لبخند اونقدر عميق ميشه که گريه ميکنم.

گاه يه نغمه اون قدر دست نيافتنيه که با اون زندگي ميکنم.

گاه يه نگاه اون چنان سنگينه که چشام رهاش نميکنن.

گاه يه عشق اون قدر ماندگاره که فراموشش نميکنم. 

ميدوني چرامن با ديوار رفيق شدم ؟

اخه اگر يك روز بياد كه ديگه هيچ كسي نبود كه روي شونش گريه كني

مي توني به ديوار پناه ببري اگر ديوار از زيرت شونه خالي كرد

روي سرت خراب مي شه ديگه نياز نداري گريه كني

چون بقيه واست گريه ميكنن